On(this);' border='0' /Gelincik Ruhlar Örselenmesin!.. Sabah uyanır uyanmaz annesinin tembihlediği gibi hemen hazırlanmaya başladı. Gittikleri yeri bilmiyordu, ama canı sıkılır ihtimaliyle resim defteri ve boya kalemlerini de yanına almayı unutmamıştı.Yolculuğun sonuna gelmişlerdi. Büyücek merdivenleri çıkarak girdikleri binanın ne olduğuna bir türlü anlam veremedi. Koridorlarda anne-babasının adımlarına yetişmek için nefes nefese kalıyordu. Yine ayrılık rüzgârları esiyor aralarında... Yürürken dahî bir arada olamıyorlar; şu iki eli tutsam da birbirlerine iliştiriversem bir daha ayrılmasalar... diyerek iç geçiriyordu. Küçük dünyasını süsleyen hayalleri hep bunlardan ibaretti. Sonra bir kapının eşiğine geldiler. Anne ve babasının yüzlerindeki sıkıntı daha da büyümüştü sanki... İçeriye girdiklerinde yüksek bir masadan:–Duruşma başladı. diye bir ses yükseldi. Sonraki konuşmalardan anlayabildiği kadarıyla anne ve babası gerçekten ayrılmaya karar vermişlerdi. Yüzlerinde ufacık bir tebessüm

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın

ELİNİZE EMEKLERİNİZE SAĞLIK ABLACIM RABBİM RAZI OLSUN İNŞ.

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın