“Allah’ı nasıl inkâr edersiniz ki siz (bir zamanlar) ölü idiniz, size hayat verdi. Sonra sizi öldürecek, daha sonra da diriltecektir. En sonunda da O’na döndürüleceksiniz.” (Bakara: 28)“O ki, yarattığı her şeyi güzel yaptı ve insanı yaratmaya çamurdan başladı.” (Secde: 7)“…ve ona kendi ruhundan üfledi. Size kulaklar, gözler ve gönüller verdi. Ne de az şükrediyorsunuz!” (Secde: 9)Düşünürler, yaşarken ölmenin kötü bir durum olduğunu; irfan ehli ise yaşarken ölmenin büyük bir fazilet olduğunu söylemişlerdir. Bu iki yaklaşım, ilk bakışta birbirine ters görünüyor. Gerçekte öyle midir?İnsan, iki yönlüdür: Beden ve ruh, diğer bir deyişle çamur ve nur.Doktorlar, ölümü bedenin işlevini yitirmesi olarak tanımlamışlardır. Onlara göre beyni (bilinç yönünden) çalışan herkes normal yaşamdadır. Beyni (bilinç yönünden) fonksiyonunu yitirip kalbi (biyolojik anlamda) çalışan ise bitkisel yaşamdadır. Çünkü onun bedeninde her ne kadar kan dolaşımı varsa da ona insan olma özelliği kazandıran beyni ölmüş, b

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın