BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİMAğustos ayının sıcaklığı iyice bunaltmıştı.Sıcaklığın verdiği rehavete bir de gece gündüz beynimi kemiren düşünceler eklenince çekilmez bir hal almıştı.Bu düşünceler bir an olsun beni rahat bırakmıyor, gözlerim uykuya hasret bir şekilde uyumayı bekliyordu.Nihayet düşüncelerimle birlikte uykuya dalmıştım.Ama uyku, derdime çare olmamış, uyanık iken göremediğim gerçekleri ve yaşadığım korkuları bir film edasıyla gözlerimin önüne sermişti.’’Kıyamet kopuyor, herkes telaşla kaçıyordu; kimisi yıkılan evlerin altında kalıyor, kimisi de suda boğulup gidiyordu.Çığlıklar , çaresiz insanların dudaklarında öyle gürlüyordu ki…Ben ise ne yapacağını şaşırmış, donakalmıştım.Evet,bir günkıyametin kopacağı haber verilmişti.Ne çabuk geçti zaman?Yanımda hiç azık yok, bu yolculuğa hazır değilim .Ben gelemem, gelemem!Zaman sırtını çevirmiş, beyhude geçen yıllarım bir tokat gibi suratıma çarpmıştı.’’Hıçkırıklarla uyandım.Nefes alırken güçlük çektiğimi hissettim, dilimden sevinçle dökül

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın