Zülkarneyn (as) ordusuyla gece yolda giderken ordusuna ‘ayağınıza takılan şeyleri toplayın’ diye emir verir. Ordu bu emri duyunca; içlerinden bir grup: -’Çok yürüdük, çok yorgunuz. Gece vakti bir de ayağımıza takılan şeyleri toplayarak boşuna ağırlık mı yapacağız. Hiçbir şey toplamayalım’ diyerek hiçbir şey toplamıyorlar. İkinci grup ise: -’Madem Komutanımız emretti, birazcık toplayalım, emre muhalefet etmeyelim. Zira ordunun komutanına itaat etmek gerekir.’ diyerek az bir şey topluyorlar. Üçüncü grup ise: -’Komutanımız bir şeyi boşuna emretmez. Muhakkak bildiği bir şey vardır. Bir hikmete mebnidir’ diyerek bütün abalarını ağzına kadar doldururlar. Sabah olduğunda bir de bakıyorlar ki, meğer bir altın madeninden geçmişler de, ayaklarına değen şeylerin altın olduğunun farkına varamamışlar. Bunu anlayınca, hiç almayan birinci grup: -Ah niçin almadık! Nasıl dinlemedik komutanımızın sözünü. Keşke alsaydık! Bir tane bari alsaydık’ diyerek pişman oluyorlar. Az alan ikinci grup ise: -’Ah ne o

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın

amin amin amin allah razı olsun keşke dünyadayken gönüldeki yetmişbin perdeyi kaldırarak mevlamıza öyle kavuşsak sorgusun sualsiz cemaline hak kazanırdık o da bütün yükleri atarak bütün amelleri nurları toplayarak nurlara gark olarak mümkündür mevlam hepimize nasip eder yollarını öğretir inşaallah amin

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın