VASİYETİM OLSUN…VEFAYLA KAL CAN…! Ayrılıklar geceye benzer. Bütün yarınlar da sabaha can!Geceye az kaldı. Ayrılık gelini götürmeye gelen düğün alayı gibi kapımızda.Kimler ayrılmadı ki canından. Ayrılığı, cennetten ayrılan Hz. Adem'e sor. Tufan'da oğlunu dalgaların pençesine bırakan Hz nuh'a,Yusuf'u için inleyen Hz. yakub'a, içindeki ejderle boğuşan Züleyha'ya , Yüreğinin sesini susturmak için bileğiyle dağları oyan Ferhad'a, Şems için kavrulan mevlana'ya,binlerce evladını gurbete gönderen anadoluya, en çok da Resulü'nü Medine'ye gönderen o kutsal diyara, hasılı gidenin ardından bakıp kalanlara, ocak gibi yananlara sor. Geride kalan, hep inleyendir ana misali, can! giden hep yardır, can'dan can'dır.Her şeyi alıp götüren de o'dur, götürdüklerinin iki mislini geride bırakan da ... Giderken arkada bıraktıklarına son bir kere bakıp da öyle gitmeli insan.Yaşadıklarını, paylaştıklarını gönül heybesine yerleştirmeli. Paylaşılan andır, zamandır, dönüşü olmayandır. Paylaşılan hayattır can!Vefalı

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın