Fırtınalar arasında kalmış bir gemide bir başıma ilerlerken Hain dalgalar arasında ,hep aklımda sen vardın, Dalgalar gemiye değil göğsüme çarpıyodu sanki Ama aldırmıyordum çünkü sen hep yanımdaydın bedenen olmasadaBiliyordum mevlam böyle dilemişti, hemde kaldıramayacağım yükü bana vermezdi Her fırtınanın ardında mutlaka güneş yine çıkacaktı. Yine yüzüm gülecekti belkide yine rabbime şükretme zamanım olacaktı Oda benim bu halimle beni sevecektiNeticede er geç bu canı sahibine vermeyecekmiydimBelki bu kutlu davada yaradanın sevgisini kazanırım Dünyadan rezil değil belkide vezir gibi ayrılırım Artık korkum kalammıştı dalgalardan ve rüzgarlardanBelki gemim dalgalar arasında batacaktıBende içinde can verecektim bu yaradanın taktiri değilmiydi Bedenimi denizler alacaktı mavilikler içinde kalacaktım Ruhum semada rabbimin katında değer bulacaktıBen öldükten sonra bedenimi ne yapacaktım Ha denizde ha toprakta ne farkederdi ki Ama beklediğim olmamıştı fırtına bitmişti Güneş yine bana gülümsemişt

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın