Üstad Âkif, Büyük Harbin ilk yıllarında Berlin’e gider. Orada kendisiyle tanışan asilzâde bir Alman kadını ile konuşurken kadın: —Affedersiniz, der, sizin bir şair olduğunuzu duydum. O halde merhametli bir kalbiniz olmak lâzım. Diyorlar ki siz, memleketinizde kadınları kilitler, ondan sonra sokağa çıkarmazmışsınız. Onlara acımaz mısınız? Bu acayip sual karşısında Âkif, acı acı gülümser ve: —Yalanınız yok, yanlışınız var madam, demişti, biz kadınları içeriden dışarıya bırakmıyor değiliz; fakat dışarıdan içeriye alamadığımız çoktur!__________________

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın