Peygamber Efendimiz’in Ashâb-ı Kirâm ile Olan Münâsebet Ölçüleriİnsanoğlu dünyaya geldiğinde, ilim sâhibi olarak gelmemektedir. Bu nedenle insan, hayâtının her ânında, yani “beşikten mezara kadar” bir öğrenme gayreti içindedir. Bu öğrenme gayreti, bilerek veya bilmeyerek de olsa devam eder. Şöyle ki; insan kendisini eksik hissettiği bir alandayine kendi çabasıyla bilgi ve beceri eksikliğini giderebilir. Bu öğrenme şekli bilinçli öğrenme kapsamına girer. Hızlı giden ve trafik kurallarına uymayan bir sürücünün bu davranışı netîcesinde kaza yaptığını gören insan, bunu, o araç sâhibinin trafik kurallarına uymamasına bağlar. Ve trafik kurallarına uyulması gerektiği sonucuna varır. Bu tarz öğrenme ise irâde dışı öğrenme kapsamında değerlendirilebilir. Çünkü insan bu tür bir öğrenmede aktif unsur değildir. Öğrenen insan pasif durumdadır. Sonuçta bilgi (ilim), öğretim faaliyeti ve birtakım çalışmalar sonucunda edinilen tecrübeler sâyesinde kazanılmaktadır. Yukarıdaki örneklerin ışığında Ashâb-

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın