YandIM KÜL OLDUM, YandIM KUL OLDUM, YandIM GÜL OLDUMBen kalbimi dünyanın dert duvarları arasında ezdirdimÇok özledim sonsuz genişliğini secdelerinBen ruhumu zehir parmaklıklar ardında tutuklu bıraktımÖyle çok susadım ki ilk tekbirin;dudağımdan içtiğim serinliğe Ben bencilliğin dehlizlerinde ümitsizcedolandım...dolandım...dolandım...Öyle çok hasretim ki bir rukün kavsindeBelimi kıran ayrılıkları göğe savurmayaBen ellerine cilveli kelepçeleri vurulmuş bir zavallıyımÇok isterdim bir kıyamın kıyametindeİçimdeki bütün kuşları dağlara uçurmayı Ayaklarımı dar zamanların prangalarına kaptırdım benÖyle hasretim ki yalnız ve yalnız sana kul olmayıCümle dilenciliklerden kurtulmayı Öyle hasretim ki göğsümde sakladığım kanadı kırık serçeleriRahmetinin yuvasına uçurmayaÖyle çok hasretim ki yalnız ve yalnız sana muhtaç olmayaİçimde saklı sancılı incileri rahmetinin kıyılarına savurmayaahdettimMülteci ellerimin ayazında ölmüş kelebekleriKudsi levhanın dokunuşuna emanet etmeye geldimBen gururun mahkumu

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın

Şöyle başımı sokacak bir umudum olsun istedimİstedim ki yüzünden menekşeler toplayacağım sonsuz ovalarım olsunİstedim ki koşup koşabildiğim kadarİçimde sakladığım bütün uçurtmaları rüzgarlara verebileyimBen sonsuz derinlikte uykuların yitiğiyimBen unutuş uçurumların dibinde unutulmuş bir cesedimBen benlik ve bencillik yabancılıklarındaEvine yol bulamayan bir yitirmişimÇok özledim En Sevgilinin en çok sevdiği yerde durmayıÖyle hasretim ki öyle muhtaçım kiEn Sevgilinin en çok sevildiği halde olmayaNazarında tut ne olurBakışınla sar beni,el üstünde tut,bırakma ellerimi...Bırakma...

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın