'ARKADAŞINI AL, BERABERCE CENNETE GİRİN' Hz. Enes (r.a.) anlatıyor:'Resûlüllah (s.a.v.) ile beraber bulunuyorduk. Bir ara azı dişleri görülecek şekilde gülümsedi. Sebebini sorduğumuzda şöyle buyurdular:'Ümmetimden iki kişi Allâh'ın huzuruna gelirler. Birisi,-Yâ Rab, benim bunda hakkım var; hakkımı bundan al, bana ver, der. Allah Teâlâ da ötekine,-Hakkını ver, buyurur. Adam,-Yâ Rab, bende sevap nâmına bir şey kalmadı, der. Cenâb-ı Hakk,-Baksana, bu adamın sevabı kalmadı, ne dersin? buyurur. Adamcağız,- O halde benim günahlarımdan alsın, der. Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz bunu anlatırken gözleri yaşardı ve, 'O gün büyük bir gündür. İnsan; günâhının alınmasını ister' dedi. Bunun üzerine Allah Teâlâ hak sahibine,-Başını kaldır ve cennete bak, buyurur. Adamcağız,- Yâ Rab, inci ile işlenmiş, gümüşten apartmanlar ve altından köşkler görüyorum. Bunlar hangi peygamber, hangi sıddîk veya hangi şehitler içindir? der. Allah Teâlâ,-Bunlar, bana ücretini verenler içindir, buyurur. Adamca

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın